خوب اول از همه به طرفداران ایتالیا تبریک می گم با اینکه اصلا حقشون نبود در بازی فینال برنده بشن و واقعا فرانسه بهتر بازی کرد!خوب شانسه چه می شه کرد ما از قدیما طرفدار المان بودیم خوب الان هم بدمون نمی اومد که قهرمان بشه (حداقل به خاطر کلینزمن) ولی خوب دست تقدیر نگذاشت البته به نظر من شایسته ترین تیم برای قهرمانی بعد از المان ٬ارژانتین وبعدش هم فرانسه بود  و ای کاش زیدان اینطوری اخراج نمی شد خوب حال ما که تا حدودی بعد از بازی المان با ایتالیا گرفته شد و خیلی ها هم حال کردن!
ولی همه ی اینها به نظر من مسائل ظاهریه و توجه به فوتبال بشتر از اونکه به خاطر جذابیتش باشه به خاطر مسائل سیاسی واقتصادیشه .از  بکن باوئر قبل از مسابقات پرسیده بودن به نظر شما المان قهرمان می شه؟و اون هم در جواب گفته بود که اصلا مهم نیست که المان قهرمان می شه یا نه چیزی که مهمه اینه که اقتصاد المان پیروز شده!حالا شما هی بگید ایتالیا قهرمان شده .در واقع پیروز واقعی این جام المانه.المان واقعا نشان داد که اگر اتحاد و خواستن در تیمی باشه می تونه نتایج عجیبی بگیره وبه خاطر این اتحاد ونظم تیمی بود که تونستن ارژانتین رو ببرن ورفتار الیور کانی با اون عظمت باید درسی باشه برای بازیکنهای ایرانی که غرق در لغبهای پوچ و بی موردی مثل هلیکوپتر و جادوگر و ...هستن و وقتی در عمل قرار می گیرن نشون می دن که و به جز ادعا چیز دیگری ندارن !یکی از دلایلی هم که من از المان خوش میاد به خاطر اینه که این تیم از قدیم یک نظم خاصی داشت که در کمتر تیمی می شه اون رو دید(مثل تیم ملی) که شاید به خاطر نظم حاکم بر کل نظام المان و تک تک افرادش باشه.شاید درست باشه اگر بگیم فوتبال یک کشور نشان دهنده فرهنگ اون کشوره.
حالا یکی جام رو برد یکی هم اقتصادش پیروز شد این وسط سر کشور هایی مثل ما که نه فوتبال دارن ونه اقتصاد بی کلاه موند!

در میان طوفان

هم پیمان با قایقرانها

گذشته از جان

باید بگذشت از طوفانها

به نیمه شبها

دارم بایارم پیمانها

که برفروزم اتشها در کوهستانها

شب سیاه سفر کنم

ز تیره ره گذر کنم

..........)